Een gestaafd verhaal.

Het verhaal speelt zich af in de jaren 1969-1970 en is er één uit mijn verleden als muzikant. Ik speelde toen in de Vlaardingse band The Homeguard.

Onze manager en factotum Rob had contacten gelegd met een christelijke jeugdclub in Utrecht. Nou moet ik vertellen dat Utrecht toch best wel een eindje weg was, ook mede gezien de reiskosten. We moesten toen voor ieder optreden een bus huren en dan reden er ook nog twee "eigen" auto's mee. Gezien de aanhang die altijd mee wilde naar ieder optreden (ieder weekend twee keer) kon er ook nog wel een touringcar mee.

Ik kan mij nog goed herinneren de eerste keer dat we daar moesten "spelen" zoals dat heette. Het was op een zondagavond in de winter. Laat in de middag op pad om zeker op tijd te zijn. Reistijd en het opbouwen van het instrumentarium met daarbij zoals het nu heet een "sound check" (of zoals toen "horen af alles goed staat") natuurlijk hetzelfde maar dit voor degene die hier niets vanaf weten.

Wij dus op pad, worden we tussen Bodegraven en Woerden overvallen door IJZEL. Nou waren wij allen nog jonge "knapen" dus ook nog niet echt ervaren chauffeurs. Ik zit bij Harrie in de auto en rijden achter de bus met daarin Rob achter het stuur en Rinus (geloof Ik) de materiaal man naast hem. Natuurlijk ging het op dat moment heel langzaam, maar het ging verdorie toch mis. Voor ons zien we de bus gaan glijden als was het en bowlingbal op een pas gepoetste baan, alleen raakte hij niets. Nee die bus gaat glijden naar de rechterkant van de weg. Hij glijd de weg af en slaat over de kop om ongeveer twee á drie meter beneden op de secundaire weg weer op zijn wielen te landen. Gelukkig met de jongens niets aan de hand behalve dat Rinus z'n bril zoek af kapot was. daar zijn de geleerden het nog steeds niet over eens.... . Schade: Een bus total loss (konden nog wel door naar Utrecht en terug naar Vlaardingen), een kapot trommelvel en een kapotte klep van de saxofoon. Nou gaat het verhaal dat Hans onze saxofonist nog nooit zulke mooie tonen heeft geblazen en dat Frans de drummer ook beter was dan ooit. Ook hier zijn de geleerden het nog steeds niet over eens. Schade of de schrik, het onderzoek loopt nog steeds. Rob heeft nog (sociaal als hij was en nog steeds is) een dame geholpen bij het oversteken van de straat. Ik geloof dat de jonge dame op weg was naar ons optreden. Zij is zonder kleerscheuren en heelhuids aan de overkant gekomen. Rob niet, hij heeft het asfalt aan een grondige inspectie onderworpen.

Dan nu het verhaal van de staven.

Wederom naar Utrecht op een zondagavond bij dezelfde jongerenclub. Ik denk en weet het wel bijna zeker dat dit rond vijf december speelde. Het was namelijk Sinterklaas avond. wij speelden geen sinterklaas liedjes maar dat mocht de pret niet drukken. De dienstdoende Heiligman van deze avond was in topvorm. Het was een nogal jonge uitvoering die als je hem aankeek een licht alcoholische uitstraling had. Misschien is dit nog zacht uit gedrukt. Bij een blaastest zou hij zeker een Americo rijverbod krijgen. Zijn knechten deze avond mochten alleen maar zwart zijn, de hoofdrol was helemaal voor hem. Hij had deze avond wat uit te delen. Het uitdelen van banketstaven "model halve staaf" alleen voor de meisjes. Nou was het in die tijd de mode dat de meisjes in Hotpants (zeer kort broekje ook wel ook wel in leer verkrijgbaar) of een zéér kort rokje dat ik zal betitelen als SCHEETFRIE liepen. Onze onder dusdanige invloed verkerende Goed Heiligman riep één voor één deze dames op het podium en sprak ze toe in een taal die zeker niet gepast is bij deze functie. De dames met rode oortjes en uitbundig lachend publiek in de zaal. Als beloning kregen zij dan een staaf van het eerder genoemde model, alleen werd deze niet netjes overhandigd, nee deze Goed Heiligman probeerde de staaf zo aan te geven dat hij op kruishoogte aangepakt diende te worden. Ook als de dame hem weer de rug toekeerde probeerde hij toch even met de volgende staaf in de hand het korte rokje nog korter te maken. Alle andere escapades van deze Sint ben ik vergeten. Maar één ding staat vast, na deze avond is hij uit het ambt gezet.

Tot zover één van de vele belevenissen van een muzikant in ruste.

 

 

 

Opmerkingen

08.02.2022 14:34

ben hakker

Geweldig, wat een avond was dat . om nooit te vergeten. Wat de sint toen uithaalde zou nu echt niet meer kunnen zonder in het nieuws te komen