Ach........

Een dagelijkse ontmoeting, elkaar dingen en gebeurtenissen vertellen die hoe zal ik het zeggen........, je op momenten bezig houd en waar je geen antwoorden op krijgt.

Het is een stralende zomerse dag, geen wind een strak blauwe hemel en waar je ook bent de zoete geuren van de in bloei staande bomen en heesters. Dit is echt zo'n dag waar je vrolijk van wordt en alles van de zonnige kant bekijkt........, nou ja bijna alles. Vandaag zie ik mijn vriend weer, eigenlijk zoals ik hem iedere dag tegen kom en we regelmatig in gesprek gaan met elkaar. Ik ken hem al bijna mijn hele leven maar vooral de laatste tien tallen jaren begrijp ik hem steeds beter, dring ik beter tot hem door waardoor ik tot in de puntjes weet hoe hij in elkaar steekt. Ook zijn vrouw ken ik heel erg goed en als ik het stel zou moeten omschrijven dan zou dat er als volgt uit zien, een leuk stel dat elkaar aan vult en waarin één blik één oogopslag genoeg is om elkaar te begrijpen, je hebt gevers en nemers en zij zijn echt gevers in de ruimste zin van het woord.

De ontmoeting van vandaag is op een wel heel mooie plek aan de waterkant en doordat er geen zuchtje wind staat met die strak blauwe hemel lijkt het water op een spiegel met lichtblauw glas. Zo zitten we samen aan de waterkant te genieten van al het schoons om ons heen totdat hij mij recht aan kijkt en met een vragende blik in zijn ietwat diep liggende ogen zegt, ik wil je iets vertellen, maar als je het niet wilt is het ook goed. Een beetje verrast door deze plotselinge vraag aarzel ik even, heel even maar en stel hem dan gelijk op z'n gemak door te zeggen dat hij mij alles kan vertellen. Dat weet ik ook wel zegt hij en begint in alle rust en kalmte zijn verhaal te vertellen, ik ben teleurgesteld zegt hij en kijkt mij een beetje treurig aan. Even valt er een stilte en dan vervolgt hij, weet je het is zo jammer dat iets wat goed was teniet wordt gedaan door lulligheden en niets zeggende dingen, je hebt je uiterste best gedaan om iedereen het naar de zin te maken en dan krijg je alsnog de kous op de kop. En weer valt er een stilte, dan gaat hij door met zijn verhaal en verteld over heel veel momenten waarin familie en vrienden centraal stonden en nog steeds staan alleen........, die groep is nu na een aantal jaren wel uitgedund niet door tragische gebeurtenissen, nee gewoon omdat ze het af hebben laten weten, en nu kijkt hij mij een beetje verdrietig aan en zegt dan dat dat op bepaalde momenten pijn doet, hele kleine momenten maar toch en, ach........

Ach, zegt hij teleurstelling het hoort erbij het hoort bij jouw bij mij bij iedereen, alleen vraag je je soms wel eens af waarom, ja ik weet het niet iedereen is zoals wij zijn en niet iedereen heeft dezelfde denkwijze en daarom moet je ook iedere keer je verwachtingen bij stellen. Ook daar leer je weer van en om dat te voorkomen om jezelf hier tegen in bescherming te nemen en niet in die valkuil te lopen moet je leren je enthousiasme wat in te dammen en niet altijd en iedereen deelgenoot maken van wat jij leuk vind. Nu volgt er van mijn kant een stilte en dan na een tijdje zeg ik tegen hem, dat is nogal wat en zoals ik je nu beluister heb je door wat je me nu verteld heb wel een aardig stukje zelfkennis opgedaan. Inderdaad, maar nog steeds moet ik er alert op zijn, nog steeds heb ik de neiging héél veel dingen te willen delen maar gelukkig wordt ik dan terug gefloten door mijn partner.

Ach........ nog voordat hij zijn verhaal kan vervolgen schuift er een wolk voor de zon en steekt de wind op waardoor die mooie blauwe spiegel voor ons een rimpelig geheel wordt en met het verdwijnen  van die mooie spiegel is ook mijn gesprekspartner verdwenen, maar dat is niet erg straks zie ik hem weer.

Dingen gebeuren, zin of onzin ik weet het niet en antwoorden zullen altijd wel blijven zweven, of misschien zou het ooit........ach.

Opmerkingen

14.12.2021 20:45

Bep de Koning

Ik heb het gevonden zoals je ziet
Leuke verhalen